تست شخصیت گری ویلسون (پرسشنامه‌ای برای سنجش واکنش فرد به پاداش، تنبیه و تهدید) شش مؤلفه دارد: روی‌آوری، اجتناب فعال، اجتناب منفعل، خاموشی، جنگ و گریز. این مؤلفه‌ها نشان می‌دهند فرد در برابر پاداش، تنبیه و تهدید معمولاً چگونه واکنش نشان می‌دهد. نمره‌ی هر مؤلفه یک گرایش رفتاری است، نه برچسب ثابت شخصیت.
ابعاد تست گری ویلسون را می‌شود شش گرایش رفتاری دانست که هرکدام بخشی از واکنش شما به پاداش، تنبیه و تهدید را توصیف می‌کنند. در این راهنما هر مؤلفه را با زبان ساده و مثال‌های کاری می‌خوانید. اگر می‌خواهید هم‌زمان نتیجه‌ی خودتان را هم ببینید، تست شخصیت گری ویلسون مستر کوچ در دسترس است.
ابعاد تست گری ویلسون چگونه تعریف می‌شوند؟
ابعاد این تست شش مؤلفه‌اند که هرکدام یک گرایش در واکنش به پاداش، تنبیه یا تهدید را توصیف می‌کنند. این مؤلفه‌ها بر پایه‌ی نظریه‌ی جفری گری تعریف شده‌اند؛ نظریه‌ای که واکنش آدم‌ها به پاداش، تنبیه و تهدید را با چند سیستم مغزی ـ رفتاری توضیح می‌دهد.
شش‌گانه بودن مؤلفه‌ها در پژوهش‌هایی هم دیده می‌شود؛ برای نمونه، پژوهشی که فعالیت سیستم‌های مغزی ـ رفتاری را در ورزشکاران مقایسه کرده، پرسشنامه‌ی گری ویلسون را با همین شش مؤلفه به کار برده است. این اشاره فقط برای تأیید تعداد مؤلفه‌هاست و نباید به نتیجه‌ی خاصی درباره‌ی گروه‌های دیگر تعمیم داده شود.
جدول زیر هر مؤلفه را در یک نگاه نشان می‌دهد:
| مؤلفه | یعنی چه؟ | نمود در محیط کار (مثال) |
|---|---|---|
| روی‌آوری | گرایش به نزدیک شدن به فرصت‌ها و پاداش‌ها | پیگیری فرصت‌های تازه و شروع پروژه‌ها |
| اجتناب فعال | گرایش به دور ماندن عمدی از موقعیت‌هایی که پیامد ناخوشایند دارند | کنار گذاشتن آگاهانه‌ی کاری که احتمال شکست در آن زیاد است |
| اجتناب منفعل | گرایش به خودداری از اقدام برای جلوگیری از پیامد منفی | عقب انداختن تصمیم برای پرهیز از اشتباه |
| خاموشی | نحوه‌ی واکنش وقتی پاداش مورد انتظار به دست نمی‌آید | تغییر رفتار یا انگیزه وقتی تلاش به نتیجه نمی‌رسد |
| جنگ | گرایش به رویارویی با تهدید | طرح صریح و مستقیم یک اختلاف |
| گریز | گرایش به دور شدن از تهدید | فاصله گرفتن از یک موقعیت پرتنش |
این مثال‌ها فرضی‌اند و فقط برای ملموس‌تر شدن تعریف‌ها آمده‌اند؛ نمود هر گرایش در افراد مختلف و موقعیت‌های مختلف فرق می‌کند.
روی‌آوری یعنی چه؟
روی‌آوری گرایش به نزدیک شدن به فرصت‌ها و پاداش‌هاست. فردی که در این مؤلفه گرایش بیشتری دارد، معمولاً با دیدن یک فرصت یا نتیجه‌ی جذاب انرژی می‌گیرد و به سمت آن حرکت می‌کند.
در محیط کار، این گرایش می‌تواند به شکل علاقه به شروع پروژه‌های تازه، استقبال از هدف‌های بلندپروازانه یا انگیزه گرفتن از تشویق و نتیجه‌ی ملموس دیده شود. برای مثال، فرض کنید مدیری با شنیدن یک پیشنهاد همکاری جدید بلافاصله سراغ بررسی آن می‌رود. این رفتار به‌تنهایی نشانه‌ی بی‌احتیاطی نیست؛ فقط یک گرایش است.
گرایش کمتر در این مؤلفه هم به معنای بی‌انگیزگی نیست. ممکن است فرد پاداش‌های بیرونی را کمتر محرک ببیند و بیشتر به معیارهای شخصی خود تکیه کند. هیچ‌کدام از این دو حالت بهتر یا بدتر نیست.
اجتناب فعال و اجتناب منفعل چه تفاوتی دارند؟
اجتناب فعال یعنی دور ماندن عمدی از موقعیتی که پیامد ناخوشایند دارد، و اجتناب منفعل یعنی خودداری از اقدام برای جلوگیری از پیامد منفی. در هر دو، فرد می‌کوشد با پیامد ناخوشایند روبه‌رو نشود، اما راهش متفاوت است.
| اجتناب فعال | اجتناب منفعل | |
|---|---|---|
| ایده‌ی اصلی | دور شدن یا دور ماندن آگاهانه از موقعیت | خودداری از اقدام برای پرهیز از پیامد منفی |
| مثال کاری (فرضی) | کنار گذاشتن جلسه‌ای که احتمال انتقاد در آن زیاد است | اعلام نکردن یک ایده تا مبادا اشتباه از آب درآید |
تفاوت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد: در اجتناب فعال، فرد کاری می‌کند تا از موقعیت دور بماند؛ در اجتناب منفعل، فرد کاری نمی‌کند تا پیامد منفی پیش نیاید.
این دو گرایش هم قضاوتی درباره‌ی «خوب» یا «بد» بودن شما نیستند. احتیاط گاهی از زیان جلوگیری می‌کند و گاهی فرصتی را از دست می‌دهد؛ بسته به موقعیت.
خاموشی در این تست یعنی چه؟
خاموشی در این پرسشنامه به نحوه‌ی واکنش فرد وقتی پاداش مورد انتظار به دست نمی‌آید اشاره دارد. به زبان ساده، یعنی تلاش کرده‌اید و نتیجه‌ای را که انتظار داشتید نگرفته‌اید؛ حالا چه می‌شود؟
برای مثال، فرض کنید کسی ماه‌ها برای جذب یک مشتری مهم تلاش کرده و نتیجه‌ای نگرفته است. ممکن است انگیزه‌اش کم شود، رویکردش را عوض کند یا تلاش را کنار بگذارد. خاموشی همین الگوی واکنش را توصیف می‌کند، نه اینکه آن را درست یا غلط بداند.
خاموشی با اجتناب یکی نیست. در اجتناب، موضوع پیامد ناخوشایندی است که می‌خواهیم از آن دور بمانیم؛ در خاموشی، موضوع پاداشی است که انتظارش را داشتیم و نرسید.
جنگ و گریز یعنی چه؟
جنگ گرایش به رویارویی با تهدید است و گریز گرایش به دور شدن از آن. این دو، دو شکل واکنش به موقعیت‌هایی هستند که فرد آن‌ها را تهدیدآمیز می‌بیند.
در محیط کار، «جنگ» می‌تواند مثلاً طرح مستقیم یک اختلاف با همکار یا شریک باشد، و «گریز» می‌تواند فاصله گرفتن موقت از موقعیت پرتنش. هر دو واکنش در برابر تهدید قابل فهم‌اند و هیچ‌کدام به‌تنهایی نشانه‌ی قدرت یا ضعف نیست. در موقعیتی ممکن است رویارویی مفید باشد و در موقعیتی دیگر مکث و فاصله.
نکته‌ی احتیاطی: اگر استرس یا فشار روانی شما ادامه‌دار یا آسیب‌زاست، با روان‌شناس یا مشاور متخصص مشورت کنید. این مطلب فقط شش مؤلفه را معرفی می‌کند و جای ارزیابی تخصصی را نمی‌گیرد.
چطور مؤلفه‌ها را کنار هم بخوانیم؟
مؤلفه‌ها را باید کنار هم و نه جداگانه خواند. نمره‌ی بالا یا پایین در یک مؤلفه به‌تنهایی معنای قطعی ندارد؛ تصویر کامل از ترکیب آن‌ها و شرایط زندگی شما به دست می‌آید. در این مسیر این گام‌ها کمک می‌کنند:
- هر مؤلفه را جداگانه و فقط به‌عنوان یک گرایش بخوانید.
- ببینید دو یا سه گرایش پررنگ‌تر در کنار هم چه الگویی می‌سازند.
- به موقعیت خودتان فکر کنید: کار، تیم، فشار و مسئولیت‌ها.
- از برچسب‌زدن به خود یا دیگران پرهیز کنید.
- نتیجه را با مقایسه‌ی خودتان با دیگران نخوانید.
مثلاً کسی که هم روی‌آوری پررنگ دارد و هم اجتناب منفعل، ممکن است در موقعیت‌های مختلف رفتارهای متفاوتی نشان دهد: در برابر فرصت‌ها پیش برود، اما در تصمیم‌های پرریسک مکث کند. این فقط یک مثال فرضی است و نه توصیف یک «تیپ».
برای راهنمای دقیق‌تر خواندن نمره‌ها و خطاهای رایج، تفسیر نتایج تست گری ویلسون را بخوانید. به یاد داشته باشید این تست تشخیص بالینی نیست و نتیجه‌ی آن نباید معیار تنها یا نهایی برای استخدام، اخراج یا ارتقا باشد.
اگر می‌خواهید ببینید این شش گرایش در مورد خودتان چگونه است، می‌توانید با شروع تست و بررسی مؤلفه‌ها آغاز کنید. اگر پرسشی درباره‌ی تست داشتید، با تیم مستر کوچ تماس بگیرید.
